Λαμπρούκος .comment-link {margin-left:.6em;}
Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 10, 2006

Όταν άνοιξα τούτο δω το blog (πολύ πριν τη Μικρασιατική καταστροφή), είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου δύο πράγματα. Ότι δε θα γράφω για μένα και κάτι άλλο που μάλλον ήταν μαλακία γιατί το ξέχασα ήδη.
Αυτά βέβαια πρίν πάρω την απόφαση να εκτεθώ ως υποψήφιος Νομάρχης. Γιατί πάγια και διαρκής πρακτική της Νεας Διακυβέρνησης στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης θα είναι διαφάνεια παντού - διαφάνεια σε όλα - διαφάνεια για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Δε θα ακολουθήσουμε εμείς τις πρακτικές του προκατόχου μας, που πρώτα κάναμε τη σκατιά και μετά την κρύβαμε κάτω από το χαλί. Οι ψηφοφόροι μου θα γνωρίζουν τα πάντα για μένα και τους συνεταίρους μου, συγνώμη τους συνεργάτες μου.
Έτσι σήμερα θα σας μιλήσω για την ταραγμένη μου ερωτική ζωή.
Η αλήθεια είναι πως από μικρός ασκούσα μια ζωώδη έλξη στο αντίθετο φύλλο. Να πεις τα μάτια μου, το τούτο μου, ίσως που ο Θεός μου τα δωσε ΟΛΑ απλόχερα (ναι, ναι, κάντε συνειρμούς δε παρεξηγώ...) πάντως η αλήθεια είναι ότι η εμορφάδα και το φωτεινό μου πνεύμα προκαλούσαν ανέκαθεν ρίγη συγκίνησης.
Πρώτο θύμα η Μαριγούλα, μια μεγαλοκοπέλα που την είχαμε για ψυχοκόρη στο χωριό. Εγώ τότε ήμουν δεν ήμουν 13-14. Αγόρι αψηλό κι όμορφο. Μόλις είχα αρχίσει να ξετσουτσουνιάζω (να ξεπετάγομαι ντεεε). Άνοιξη ήτανε. Ο ηλιος λαμπίριζε στο φρεσκοπλυμένο μου τρίχωμα, η ουρά μου εξέπεμπε ερωτικά μηνύματα σαν κεραία της vodafone που φλεγόταν από πόθο να υποκλαπεί. Η Μαριγούλα είχε βάλει τη σκάφη στο υποστατικό των ζώων και έπλενε τα σώβρακα του πατέρα μου. Τίναζε με χάρη της πλεξούδες της προς τα πίσω ενώ τραγουδούσε τη μεγάλη επιτυχία της εποχής "Να παίζει το τρανζίστορ τ' Αμερικάνικα". Θες η φάλτσα της φωνή, θες που από μικρό παιδί διακατεχόμουνα από έναν έντονο αντιαμερικανισμό, ήθελα με κάθε τρόπο να της βουλώσω το στόμα. Την πλησίασα από πίσω και την έπιασα με τα στιβαρά μου μπράτσα. Με κοίταξε και κατάλαβε ότι δεν είχε νόημα να αντισταθεί. Παραδώθηκε στον έρωτα μου χωρίς δεύτερη κουβέντα. Το κάναμε εκεί, ανάμεσα στις σωβρακοκυλότες. Ήταν η πρώτη μου νίκη στον Αμερικάνικο Ιμπεριαλισμό.
Αργότερα ήρθαμε στην πόλη, και ευτυχώς γιατί μέχρι να φύγουμε από το χωριό είχα πηδήξει ότι παραδουλεύτρα κυκλοφορούσε σε απόσταση 5χλμ. Πάνω λοιπόν που είχε αρχίσει να με προβληματίζει η έφεση μου στις λαικιές γκόμενες, πιάνουμε σπίτι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η πρώτη μέρα στο γυμνάσιο έμοιαζε με ατελείωτο μαρτύριο. Όλοι παίρνανε βιβλία και εγώ μάζευα τηλέφωνα από τα ξετρελλαμένα μαζί μου κοριτσόπουλα. Μέχρι να τα ταξινομήσω ανά περιοχή, ύψος και μέγεθος στήθους, να σου οι έλεγχοι του πρώτου τριμήνου. Φυσικά ήμουνα πάτος, αν και εγώ προτιμούσα να το ονομάζω επίπεδο αναφοράς. Η κατάσταση δεν επιδεχόταν βελτίωση γι αυτό αποφάσισα να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά και απερίσπαστος στον έρωτα.
Η Μαριλίζα ήταν το επόμενο θύμα της ακαταμάχητης γοητείας μου. Η Μαριλίζα συμπλήρωσε το κομμάτι στο παζλ που λεγόταν Λαμπρούκος. Γόνος αστικής οικογένειας, μου έδωσε τη φινέτσα που μέχρι εκείνη τη στιγμή έλειπε από το μάλλον επαρχιακό μου προφίλ. Μου έμαθε πως να τρώω με πηρούνι και όχι με τα χέρια, να μη ρεύομαι όταν υπάρχουν πάνω από πέντε παριστάμενοι, πως δεν είναι κόσμιο να ουρείς στη μέση του δρόμου και πως γι αυτό το λόγο φτιάξανε τις γωνίες, πως δεν είναι ωραίο να τρώω ότι βγάζω από τη μύτη μου και άλλα πολλά. Την αγάπησα με πάθος, της δόθηκα ολοκληρωτικά. Ολημερίς έτρεχε στα δάση και εγώ την κυνηγούσα, κρυβόταν πίσω από τα δέντρα και παραδινώταν στα φιλιά μου, πηγαίναμε σε αμμουδιές, παίρναμε φόρα από αντίθετες κατευθύνσεις και μετά τρέχοντας πέφταμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου ενώ αυτή ανέμιζε το τούλινο φόρεμα της και γω ξυπόλυτος ακροπατούσα στην αμμουδιά που την έγλυφε η θάλασσα.
Και μια μέρα έγινε το μοιραίο. Η Μαριλίζα παντρεύτηκε το Ντίντι, το γιό του μεγαλομπακάλη από το Πανόραμα. Πόνεσα! Πέρασα ένα διάστημα έκλυτου βίου για να ξεχάσω το δράμα μου. Γυναίκες, χαρτιά, ποτά, άλογα, βρώμικος καπνός, καζίνα, ρωμαϊκά όργια, Τζόκερ. Κι ύστερα ξύπνησα μια μέρα, κι είδα το τέλμα που είχα βυθιστεί, Έσφιξα τα δόντια και πήρα την από φαση να προχωρήσω μπροστά, να ξαναφτιάξω τη ζωή μου. Έκοψα το Τζοκερ, και βγήκα στο σεργιάνι για καινούριες κατακτήσεις.
Η Νταίζη έμελε να είναι η γυναίκα της ζωής μου. Με καμπύλες σμιλεμένες θαρρείς από το χέρι του Μιχαήλ Άγγελου, με το λυρισμό του Μιχαήλ Ψελλού, την πνευματικότητα του Αρχάγγελου Μιχαήλ και την ικανότητα στο σκοράρισμα (το πιάσατε το υπονοούμενο φαντάζομαι) του Μιχαλάκη είσαι τρέλλα με την πράσινη φανέλα, γρήγορα κατέκτησε την τρυφερή μου καρδιά και με έκανε να ξεχάσω την άλλη την πως την είπαμε; Έζησα μαζί της στιγμές μαγικές. Τι εκδρομές στο Σεϊχ Σου, τι πάρτυ, τι χορός μέχρι πρωίας στη Make-up, τι μπάνια στην Επανωμή και την Καλλικράτεια, τι παγωτά στου Τζανή. Μια μέρα η Νταίζη μου λέει: "Λαμπρούκο μου που θα πάει αυτό το δικό μας;" με ύφος Νίτσας Μαρούδα στο Δεσποινίς διευθυντής. "Που θα πάει ρε Νταίζη;" τη ρωτάω. "Με εξέθεσες και πρέπει να με αποκαταστήσεις". "Άμα σε αποκαταστήσω θα εκτεθείς περισσότερο μικρή μου" της λέω. Πλερώνω τις πορτοκαλάδες, βάζω το καπελάκι μου και φεύγω σαν κύριος.
Και νά μαι πάλι στο σεργιάνι για νέες περιπέτειες...
Λαμπρούκος @ 5:49 π.μ. |


19 Comments:


  • At 10:50 π.μ., Blogger Menw ektos

    Mαριλίζα και Νταίζη; Είναι φανταστικά ονόματα; Πες ναι, πες ναι!  
  • At 10:51 π.μ., Blogger morgana

    κοριτσιαααααααααααααα!!!!!!!!

    ο Λαμπρουκος ερχεταιιιιιιιιιιι!!!!!!!!!


    (κυμα πανικου, γυναικειες κραυγες, υστερικες γυναικες κατεβαινουν στους δρομους,ξεμαλλιασματα για το ποια θα παρει τον ενα και μοναδικο Λαμπρουκο, λιποθυμιες, lexotanil λαμπρουκος και ξερο ψωμι)...  
  • At 11:13 π.μ., Blogger Λαμπρούκος

    @ Μένω εκτός
    Ονόματα δε λέμε, υπολείψεις δε θίγουμε...
    Μπορεί ναι, μπορει όχι.  
  • At 12:22 μ.μ., Blogger Κοκοβιός

    Κύριε Νομάρχα, σάς βρίσκω άψογο. Διερωτώμαι όμως, αν αυτή σας η τάση να πετάτε τις γυναίκες σαν στιμμένες λεμονόκουπες, σάς δημιουργήσει πρόβλημα στο 50% τού εκλογικού σώματος.
    Τουλάχιστον ένα εκατομμύριο Σαλονικιές περιμένουν να ζήσουν τις ίδιες στιγμές με τις τυχερές τρεις που αναφέρατε. Πότε θα τις προλάβετε; Μήπως δεν σας φτάσει ο χρόνος; Αγχώθηκα τώρα...  
  • At 3:25 μ.μ., Blogger Marilina

    άντε και μια μαριλίνα τώρα.. τόσον καιρό σε κυνηγάω βρε γόη της μπλογκόσφαιρας, για΄τι δ εμου κάθεσαι;
    (κ κα΄τι άσχετο. το "νινι καράβια σερνει" δίπλα απ το όνομά μου, που κολλάει;)  
  • At 3:57 μ.μ., Blogger Rodia

    Κορίτσιαααααααα!!!!
    Ο Μπράκουλος!!!!

    ..ένας μικρός (συγχωρητέος ελπίζω) αναγραμματισμός δίνει καλύτερα το μέγεθος της ασκουμένης γοητείας..

    ασκουμένη=στην εξάσκηση βρίσκεται ακόμα.. σκέψου να ολοκληρώσει τις σπουδές!

    :-)  
  • At 6:57 μ.μ., Blogger Mikrouli

    Ωραίος ο Νέος!
    Αλλά ο παλιός είναι όπως και να το κάνουμε αλλιώς!
    ;-)  
  • At 8:03 μ.μ., Blogger Πάνος

    κυρ- Νομάρχη μου, βλέπω οτι έχεις επεκτείνει σημαντικά τη θεματολογία του μπλογκ: εκτός από τον εαυτό σου, άρχισες επιτέλους να μιλάς και για σένα τον ίδιο...

    Περιμένουμε κι άλλο ξάνοιγμα - να ασχοληθείς επιτέλους με το Εγώ του Λαμπρούκου, τις περιπέτειες του Λαμπρούκου στο Φαρ- Γουέστ, το Λαμπρούκο αστροναύτη κλπ.

    ΕΤΣΙ απογειώνεται το μπλογκ - και καπαρώνεται η Νομαρχία!  
  • At 9:03 μ.μ., Blogger raffinata

    μαριλίζα ξενογιαννακοπούλου και νταίζη ντακ; α, κατάλαβα...
     
  • At 12:28 π.μ., Blogger lemon

    Λαμπρούκο ΜΑΣ, μην ακούς τον Πάνο, ξεγύμνωσε τον εσωτερικό σου κόσμο μπροστά μας...Λα-μπρού-κος, Λα-μπρού-κος, Λα-μπρού-κος....  
  • At 1:43 π.μ., Blogger FUFUTOS

    Αναφορά από το Πολιτικόν σας Γραφείο:

    Κύριε Νομάρχα,
    τι ήταν αυτό σήμερα!
    Με το που γνωστοποιήσατε ότι βγήκατε "στο σεργιάνι για νέες περιπέτειες" το γραφείο κατακλύστηκε από ...εθελόντριες (που εκτός από τον πόθο τους για εσάς ονειρεύονται να γίνουν Νατάσες).

    Τέτοιο παραλήρημα και φανατισμό ούτε οι Ρουβίτσες.
    Οι Λαμπρίτσες μας που λέτε έκαναν γυαλια-καρφια το γραφείο, ξήλωσαν όλες τις φωτογραφίες σας και μαλλιοτραβήχτηκαν ποιά θα πάρει το κασκόλ που είχατε ξεχάσει μόλις κατάλαβαν ότι είναι δικό σας.
    Ανησυχώ για την ασφάλειά σας.
    Δεν κρατιούνται οι λυσσάρες. Πρέπει να προσλάβετε σωματοφύλακες.
    ____
    Η παράγραφος της Νταίζης με τους Μιχάληδες Υ-ΠΕ-ΡΟ-ΧΗ!!!  
  • At 1:59 π.μ., Blogger FUFUTOS

    Οι πορτοκαλάδες ήταν από πορτοκάλι;

    Δεν πα να΄σαι κι ο Μπάρκουλης,
    Αλεξανδράκης, Κούρκουλος,
    ή έστω Βουλγαρίδης
    και Κώστας Κακκαβάς;;;

    Το 2006,
    ο άντρας ο πιο sexy
    είν'-ένας, ο ΛΑΜΠΡΟΥΚΟΣ μας,
    τη σκόνη του θα φας.

    Εμπνευσμένο από τη συναγωνίστρια Ροδιά την οποία ως Δ/ντης του Πολιτικού Γραφείου καλώ (αμέσως μετά τις 28 days in February 2006, 2-3 Μαρτίου το αργότερο)να φιλοτεχνήσει:
    - το σήμα του συνδυασμού
    - μπλουζίτσες για τις Λαμπρίτσες (ο κ.Νομάρχης προτιμάει seethrough)  
  • At 3:31 π.μ., Blogger Xνούδι

    Πιθηκάκι μου, τι να σου πω. Γελάω τόσο με τις ιστορίες σου. Εμπνευση!!!

    Καλή σου μέρα :-)

    To σχόλιο στον bloggsman όλα τα λεφτά...  
  • At 9:59 π.μ., Blogger kanaka makua

    διασκεδαστική και έξυπνη blogoγραφή.  
  • At 1:31 μ.μ., Blogger alombar42

    Κύριε Νομάρχα,

    Επιβεβαιώνω την αναφορά του Ξεσκούφωτου και έχω την τιμή να σας ανακοινώσω ορισμένα επείγοντα μηνύματα που κατέφθασαν για σας, μετά το αυτοκριτικόν ποστάκιόν σας.

    Τα τριακόσια εβδομήντα πέντε από αυτά ήταν σχεδόν όμοια, άλλαζε μόνο η υπογραφή.
    Στατιστκά, υπήρχαν τριακόσιες εξήντα δύο γυναικείες υπογραφές, εννέα αδερφικές και τέσσερεις λεσβιακές.
    Το κείμενο είχε ως εξής:
    Γυμνό, σ' είδα στον ύπνο μου γυμνό,
    ξυπνώ κι έχω το στόμα σου στο στόμα.
    Γυμνό, σ' είδα στον ύπνο μου γυμνό,
    ξυπνώ και ζω με τ' όνειρό μου ακόμα.



    Το ένα έφερε την υπογραφή της συζύγου σας και έγραφε:
    Τσακίσου γύρνα σπίτι να πλύνεις κανα ρούχο γιατί αύριο θα γυρνάς με το σώβρακο

    Το ένα ήταν από τη μητέρα σας και έλεγε:
    Πρόσεχε παιδί μου στους λόγους σου, να μην πας ενάντια στην κυβέρνηση, μην ρισκάρεις το καλό μας όνομα.
    Σου έχω μαγειρέψει αρνάκι φρικασέ, γιατί αυτή η ανεπρόκοπη, η τεμπέλα, η κακάσχημη η γυναίκα σου πάλι έξω ήταν σήμερα.


    Το τελευταίο ήταν από τη Λεμονιά κι έλεγε:
    Λα-μπρού-κος, Λα-μπρού-κος, Λα-μπρού-κος

    Καλή επιτυχία στον τίμιο αγώνα μας!  
  • At 11:17 μ.μ., Blogger Rodia

    Προς κ. FUFUTOS, ενταύθα

    Ελαβα την επιστολήν σας και ενημερώνω ότι ήδη έχω πιάσει δουλειά. Τι μπιλουζάκια, τι παιάνες, τι σηματάκια.. Δεν μπορεί να βάλει ο νους σας τι ετοιμάζει η μικρή πλην τιμία βιοτεχνία μου!

    Μετά τιμής,

    η πιστή ψηφοφόρος
    (και μέλλουσα σκουπιδοφάγος)

    Ροδια  
  • At 1:34 π.μ., Blogger Î¡ÎµÎ³Î³Î¯Î½Î± Μπούκουρα

    Με έκανες να ξεραθώ στο γέλιο,ειδικά η σκηνη με την Μαριγούλα (ελπιζω να το έγραψα σωστα το ονομα),που έπλενε ,είναι όλα τα λεφτά που λένε.
    Επίσης και οι αναφορές σε μεγαλομπακάληδες,αλλα και οι σκηνές από ελληνική ταινία με μουσική υποκρουση ''ένα πρωινό κτλ''..Ακομη γελάω με εκείνα τα τούλια!  
  • At 2:20 π.μ., Blogger Πολιορκητής

    καλές περιπέτειες και καλή επιτυχία στη Νομαρχία!  
  • At 8:13 π.μ., Blogger Bloggsman

    Αξιότιμε κύριε Λαμπρούκο.
    Συγνώμη που σας ενοχλώ τέτοιαν ώρα, αλλά η σοβαρώτητα των γεγονότων επιβάλουν την γρηγορότερη ενημέρωση σας. Χθές την νύχτα εμφανίσθει μία μικράν κυρία στο 'ΜΗΤΕΡΑ' με σπασμένα τα νερά.Το όνομα δε αυτής Μαριλίζα. Μήπως ενθυμήστε κάτι σχετικό; ή να σας καρφώσω στεγνά για αυτήν σας την ερωτική απάτη. Στο οικονομικό θα τα βρούμε. Ξέρετε εσείς τώρα. Έρχονται και εκλογές...Θα περιμένω...Καλημέρα σας  

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

Number of online users in last 3 minutes